پله پله تا ملاقات خدا

ای خدای بزرگ!ای ایده آل غایی من !ای نهایت آرزوی های بشری

عاجزانه در مقابلت به خاک می افتم تو را سجده میکنم میپرستم سپاس میگویم ستایش میکنم که فقط تو, آری فقط تو ای خدای بزرگ شایسته سپاس و ستایشی, محبوب بشری . فقط گمشده من تویی .ولی افسوس که اغلب تظاهرات فریبنده و زودگذر دنیا را به جای تو میپرستم .به آنها عشق می ورزم و تو را فراموش میکنم !اگرچه نمیتوانم آن را فراموشی هم بنامم چون یک زیبایی یا یک تظاهر فریبنده نیز جلوه ی توست و مسحور تجلیات تو شدن نیز عشق به ذات توست .

من هر گاه مفتون هر چیز شده ام در اعماق دل خود به تو عشق ورزیده ام .بنابراین ای خدای بزرگ تو از این نظر مرا سر زنش مکن.فقط ظرفیت و شایستگی عطا کن تا هر چه بیشتر به تو نزدیک شوم و در راه درازی که به سوی بوستان بی انتها و ابدی تو دارم این سبزه ها و خزه های ناچیز نظر مرا جلب نکند و از راه اصلی بازندارد .